Blogger Backgrounds

Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006

Ακίδες

Απογοητεύομαι απο μένα πότε-πότε που κρατάει μέσα μου μικρές εστίες παλιού πόνου, σαν ακίδες σανιδιού που αντικατεστάθηκε μέν, οι ακίδες όμως μείνανε για να υπενθυμίζουν διάφορα θαμμένα συναισθήματα, οργής, θυμού, παράπονου και εκδίκησης.
Απύθμενη
ώ ναι, εγώ που δεν μπορώ να κάνω κακό σε μύγα, που συμπονώ όλα τα πλάσματα, έχω ακίδες μίσους μέσα μου
που
δοθείσης μιάς (ευτυχώς σπάνιας) περίστασης βγαίνουν στην επιφάνεια και είναι ικανές να προκαλέσουν ολοκαύτωμα..
όχι σε μένα
στους άλλους.

Εχουν περάσει 17 χρόνια, εν τούτοις

Δεν ξεχνώ
γιατί
δεν θέλω να ξεχάσω.









-----------------------------------
V. Nijinsky " L' apres midi d'un faune"

4 σχόλια:

pote-xana είπε...

Ο θυμός είναι δηλητήριο που τρωει την ψυχή γιαυτό ξέρασέτο! ¨ομως στο άτομο που τον προκάλεσε γιατί αλλιώς δεν λυτρώνεσαι.Ρίχτα Μαρίνα, γιατί αργότερα θα τα ρίξεις στην Μαρίνα που δεν φταίει!

Φιλακια

Jason είπε...

Και πολύ καλά κάνεις.
Τιμή σου και καμάρι σου.

evelina_z13 είπε...

Πολλές φορές είναι καλύτερα να εκτονώνουμε το θυμό μας παρά να τον κρατάμε μέσα μας...
Φιλιά*

Marina είπε...

Αυτό είναι κάτι πολύ πολύ παλιό που θεωρούσα ότι είχε σβηστεί μετά από τόσα χρόνια. Μετά λύπης διαπίστωσα ότι δοθείσης 1 στο εκατομμύριο ευκαιρίας, ξαναβγήκε στον αέρα και με σάρωσε.

Προφανώς δεν θέλω να ξεχάσω. Ας μη λυπάμαι λοιπόν. Ας δεχθώ ότι έτσι είμαι. Με τα τρωτά μου.